Grupy wiekowe: młodzież dorośli

Tango

Tango zawsze było tańcem intymnym, nie wymagającym dużej przestrzeni. Piękno charakteru prawdziwego tanga zostało zastąpione szybszym, pulsacyjnym rytmem. Tango zostało włączone do konkursów tanecznych i powstał nowy trend, który nakazał tancerzom poruszać się wokół parkietu serią sztucznych marszów staccato, z przejściami sygnalizowanymi rodzajem zaraźliwych skurczów szyi, które powodują sporo śmiechu w Argentynie.
Gorąca pasja prawdziwego argentyńskiego tanga została odarta ze swej tajemniczości i uwodzicielskiej intymności. Jednakże w Buenos Aires, gdzie raczej bary i kafejki, a nie sale balowe były miejscami, gdzie spotykano się aby tańczyć, tango nowoczesne nie znalazło naśladowców wśród ludzi, których miłość i wierność prawdziwemu stylowi wciąż trwała. Teraz tango, po ponad stu latach powraca jako popularny styl w Stanach Zjednoczonych, Europie i Azji. W ostatnich latach zainteresowanie tangiem argentyńskim wzrosło do tego poziomu, że wielu czołowych tancerzy światowej klasy próbuje dodać elementy tanga argentyńskiego do tanga nowoczesnego w swoich układach.

Esto es Tango!

Tango argentyńskie, w formie towarzyskiej, nie jest trudne do nauczenia. Nie istnieje problem wpajania w kogoś tanga, ono jest w każdym z nas. Jest to raczej sprawa pozwolenia tangu, by ujawniło się samo. Nawet niedoświadczeni tancerze łatwo znajdą przyjemność w tańczeniu tanga już po dwóch lub trzech lekcjach. Dla młodych jest to ekscytujący i zmysłowy taniec kontaktowy. Dla ludzi kochających życie to po prostu świetna zabawa. Dla ludzi starszych taniec ten jest równie przyjemny, przy czym nie wymaga większego wkładu energii niż pójście na spacer. Nie było jeszcze tańca równie atrakcyjnego dla wszystkich jak tango.

Technika

Tango argentyńskie to taniec, który narodził się w bocznych uliczkach, na przedmieściach Buenos Aires. Nie zostało wymyślone przez profesjonalnych tancerzy lub nauczycieli tańca. Nie ma zatem jedynej właściwej techniki. Generalnie technika ewoluowała jako oszczędna i praktyczna metoda osiągania wymaganego rodzaju ruchów. Technika jest o tyle ważna, że daje nam pewną podstawę, bazę, i umożliwia tancerzowi wykonanie kroku, figury lub ruchu w dokładny i oszczędny sposób. W tangu argentyńskim ekspresyjny charakter tańca jest najważniejszy i technika, taka jaka istnieje w ogólnej formie, służy jedynie wprowadzeniu w odpowiedni nastrój, stan duszy, wyzwoleniu emocji i umożliwieniu dialogu między tancerzami podczas wykonywania tańca.
Narodziny i rozwój tanga argentyńskiego miały charakter nieformalny i raczej przypadkowy. Ponad wiek temu nie dało się przewidzieć, że pewnego dnia technika tego tańca zostanie sformalizowana, by umożliwić jego lepsze zrozumienie i szersze upowszechnienie. Jednak zdecydowanie improwizacyjny charakter tanga argentyńskiego nie pozwolił na pełne sformalizowanie jego techniki. W Argentynie wiele figur, ruchów i gestów ma swoje nazwy, wiele jednak ich nie posiada. Czasem ta sama figura znana jest pod kilkoma nazwami przy małej między nimi różnicy. Technika opisana w dalszym ciągu jest to technika, której podstawy uzyskały aprobatę specjalistów w Europie i na świecie. Stanowi także podstawę dobrego nauczania tanga argentyńskiego na poziomie tańca towarzyskiego.